Turzyca stopowata

Turzyca stopowata (Carex pediformis C.A.Mey.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Obszar występowania obejmuje środkowo-wschodnią Europę i rozległe obszary Azji położone w strefie umiarkowanej[3]. W Polsce występuje w Ojcowskim Parku Narodowym, w Dolinie Będkowskiej oraz w Zapustach w Górach Świętokrzyskich[4].

Turzyca stopowata
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

wiechlinowce

Rodzina

ciborowate

Rodzaj

turzyca

Gatunek

turzyca stopowata

Nazwa systematyczna
Carex pediformis C.A.Mey.
Mém. Acad. Imp. Sci. St.-Pétersbourg Divers Savans 1: 219 (1831)[3]
Synonimy
  • Bitteria pediformis (C.A.Mey.) Fedde & J.Schust.
  • Carex digitata f. pediformis (C.A.Mey.) Kindb.[3]

Morfologia

Kwiatostan
Pokrój
Roślina trwała, wysokości 30-40 cm, gęstodarniowa.
Łodyga
Wzniesiona, gładka.
Liście
Sinozielone, o szerokości 2 mm i długości ok. połowy łodygi, sztywne.
Kwiaty
Trzy kłosy. Górny kłos tylko z kwiatami męskimi, pozostałe z żeńskimi. Przysadki szydlaste, brunatne z zielonym grzbietem. Pęcherzyki krótsze od plew, 3 mm długości, na trzoneczku. Słupek o trzech znamionach.
Owoce
Orzeszek.

Biologia i ekologia

Bylina, hemikryptofit. Występuje na murawach kserotermicznych z rzędu Festucetalia valesiacae. Kwitnie w maju.

Zmienność

Gatunek zróżnicowany na cztery odmiany[3]:

  • Carex pediformis var. macroura (Meinsh.) Kük. – występuje od europejskiej części Rosji na zachodzie po Chiny na wschodzie oraz w Czechach
  • Carex pediformis var. pediformis – rośnie od wschodniej Europy po Rosyjski Daleki Wschód
  • Carex pediformis var. pedunculata Maxim. – występuje na dalekim wschodzie Rosji i w Korei
  • Carex pediformis var. setifolia Kük. – rośnie w Chinach

Zagrożenia i ochrona

Gatunek umieszczony w Polskiej czerwonej księdze roślin z kategorią CR (krytycznie zagrożony)[5]. Umieszczony także na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) z kategorią E (wymierający – krytycznie zagrożony). W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię CR (krytycznie zagrożony)[6].

Przypisy

🔥 Top keywords: