Étienne Lenoir

belga inĝeniero

Jean Joseph Étienne Lenoir konata ankaŭ kiel Jean J. Lenoir (12a de januaro 1822 – 4a de aŭgusto 1900[1]) estis inĝeniero de Belgio kiu disvolvigis la internan eksplodmotoron en 1858. Antaŭaj desegnoj por tiaj motoroj estis patentitaj tiom frue kiom en 1807 (motoro de De Rivaz), sed neniu estis komerce sukcesa. la motoro de Lenoir estis komercigita en sufiĉaj kvantoj por esti konsiderata sukceso, nome la unua por la interna eksplodmotoro.

Étienne Lenoir
Persona informo
Naskiĝo12-an de januaro 1822 (1822-01-12)
en Mussy-la-Ville,  Luksemburgo
Morto4-an de aŭgusto 1900 (1900-08-04) (78-jaraĝa)
en La Varenne-Saint-Hilaire
TomboTombejo Père-Lachaise
Lingvojfranca
ŜtatanecoBelgioLuksemburgo
Okupo
Okupoinventistoteknikisto • automotive engineer • marine architect • komercisto
vdr

Li naskiĝis en Mussy-la-Ville (tiam en Luksemburgio, poste parto de la belga provinco Luksemburgo ekde 1839). En 1838, li elmigris al Francio, kaj ekloĝis en Parizo, kie li disvolvigis sian intereson en elektrolamenado. Lia intereso en tiu fako kondukis lin fari kelkajn elektrajn inventojn, kiel plibonigita elektra telegrafo.[2]

Notoj

Bibliografio

  • G.N. Georgano Cars: Early and Vintage 1886–1930. London: Grange-Universal, 1990 (represo AB Nordbok 1985). ISBN 0-9509620-3-1.
  • Wise, David Burgess, "Lenoir: The Motoring Pioneer" en Ward, Ian, executive editor. The World of Automobiles, p. 1181–2. London: Orbis Publishing, 1974.
  • Horst O.Hardenberg, The Middle Ages of the I.C.Engine, Warrendale, 1999, paĝoj 97–114.