Басьнійская мова
Басьні́йская мова (па-басьнійску: bosanski jezik / босански језик) — мова паўднёваславянскай групы, традыцыйна лічыцца дыялектам сэрбахарвацкай мовы. Гэта мова насельніцтва Босьніі і Герцагавіны. На басьнійскай размаўляе ад 2 да 2,4 млн чалавек: 1,7—1,8 млн у Босьніі і Герцагавіне, 245 тыс. у Сэрбіі і Чарнагорыі, 150 тыс. у заходняй Эўропе і Паўночнай Амэрыцы і неўсталяваная колькасьць імігрантаў у Турэччыне (100—200 тыс. па розных ацэнках). Шмат запазычаньняў з арабскай мовы, цюрскіх моваў і пэрсыдзкай мовы. Пісьменнасьць на лацінцы харвацкага ўзору («гаевіца»), раней ужываліся таксама арабскае пісьмо, глаголіцы і басанчыца (мясцовая разнавіднасьць кірыліцы). Прынятыя дзьве раўнапраўныя пісьменнасьці: на аснове лацінкі і на аснове кірыліцы.
Басьнійская | |
bosanski jezik / босански језик | |
![]() | |
Ужываецца ў | Босьніі і Герцагавіне, Сэрбіі, Чарнагорыі, Харватыі і іншых краінах |
---|---|
Рэгіён | Цэнтральная Эўропа, Паўднёвая Эўропа |
Колькасьць карыстальнікаў | 2,3 міліёну |
Клясыфікацыя | Індаэўрапейская Славянская |
Афіцыйны статус | |
Афіцыйная мова ў | Босьніі і Герцагавіне і Сэрбіі (Санджак) |
Рэгулюецца | — |
Статус: | 1 дзяржаўная[d][1] |
Пісьмо | гаевіца[d] |
Коды мовы | |
ISO 639-1 | bs |
ISO 639-2(Б) | bos |
ISO 639-2(Т) | bos |
ISO 639-3 | bos |
SIL | BOS |
Тыпалёгія
Парадак словаў SOV: дзейнік, выказьнік, аб’ект. Кіраваньне на аснове прыназоўнікаў, тры роды (мужчынскі, жаночы і сярэдні), сьляды двайнога ліку, сем склонаў, канчаткі дзеяслова пазначаюць асобу, лік і пол суб’екта (для мінулага часу). Прысутнічаюць пасіўны стан, час і від. У фанэтыцы выдзяляюць 25 зычных і 5 галосных[2].
Крыніцы
Вонкавыя спасылкі
Вікіпэдыя мае вэрсію басьнійскай мовай |