Przejdź do zawartości

Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie
Logo
Ilustracja
Dawna siedziba MZK Szczecin przy ulicy Klonowica
Państwo

 Polska

Siedziba

Szczecin

Adres

ul. Klonowica 571-241 Szczecin

Data założenia

1952, 1 sierpnia 1991

Data likwidacji

1 stycznia 1976, 1 stycznia 2009 (przekształcenie w spółkę Tramwaje Szczecińskie)

Forma prawna

przedsiębiorstwo państwowe (1952–1976)
zakład budżetowy (1991–2009)

Zatrudnienie

698 (2003)

Położenie na mapie Szczecina
Mapa konturowa Szczecina, po lewej znajduje się punkt z opisem „Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie”
Ziemia53°27′01,4″N 14°29′46,9″E/53,450389 14,496361
Strona internetowa

MZK Szczecin – nieistniejące współcześnie przedsiębiorstwo komunikacyjne ze Szczecina, zajmujące się (lata 1952–1976 i 1991–1999) przewozem autobusowym oraz (lata 1952–1976 i 1991–2009) przewozem tramwajowym na terenie Szczecina. Istniało w latach 1952–1976 i 1991–2009. 1 stycznia 2009 roku przedsiębiorstwo zostało zastąpione przez firmę Tramwaje Szczecińskie.

Historiaedytuj kod

1952–1976edytuj kod

Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie powstał w 1952 r. wskutek przekształceń dokonanych w przedsiębiorstwie Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Szczecinie.[1] W 1955 r. MZK otrzymało pierwszą dostawę dwuosiowych tramwajów typu N i 4N z fabryki Konstal w Chorzowie. Dwa lata później MZK wprowadziło do ruchu taksówki osobowe i bagażowe.[2] W 1960 r. z inicjatywy dyrektora Zygmunta Klonka zakupiono dwa hydrobusy i w oparciu o nie otwarto linie promowe łączące Most Długi z Elewatorem Ewa i Stocznią Remontową Parnica.[3] W 1963 r. hydrobusy przejęła Żegluga Szczecińska. W 1965 r. wzniesiono nowoczesne warsztaty tramwajowe, zajezdnię autobusową i budynek biurowy przy ulicy Sebastiana Klonowica 5 na osiedlu Zawadzkiego-Klonowica[2] (współcześnie siedziba Tramwajów Szczecińskich).

W 1964 r. MZK obsługiwało następujące linie tramwajowe[2]:

W 1964 r. MZK obsługiwało także linie autobusowe[2]:

  • 51 Kołłątaja – Osów
  • 52 Gocław – Police Osiedle
  • 53 Głębokie – Tanowo
  • 54 Basen Kaszubski – Kijewo
  • 55 Basen Kaszubski – Żydowce
  • 56 Basen Kaszubski – Dąbie Osiedle
  • 57 Kołłątaja – Warszewo
  • 58 Stocznia – Kościelna
  • 59 Krzekowo – Bezrzecze
  • 60 Stocznia – Mieszka I
  • 60bis Stocznia – Witkiewicza
  • 61 pl. Kościuszki – Klucz-Autostrada
  • 62 Basen Kaszubski – Wielgowo
  • 63 Kołłątaja – Hoża
  • 64 Dąbie Osiedle – Klucz
  • 65 Zajezdnia Golęcin – Glinki-Nehringa

1 stycznia 1976 r. MZK Szczecin zostało przekształcone w oddział nowo powstałego Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej w Szczecinie.[4]

1991–2009edytuj kod

30 kwietnia 1991 r. Miejski Zakład Komunikacyjny w Szczecinie powrócił jako samodzielne przedsiębiorstwo wskutek podziału WPKM.[1] W listopadzie 1991 r. testowano nowe kasowniki firmy Autokomp i karty magnetyczne umożliwiające płatność za przejazdy.[5] W tym samym roku Szczecin otrzymał z fabryki Konstal dwa tramwaje typu Konstal 106Na z rozruchem tyrystorowym.[6] 1 stycznia 1992 r. finansowanie MZK stało się zadaniem samorządu (wcześniej środki finansowe przekazywał wojewoda szczeciński z budżetu państwa).[7] W grudniu 1992 r. MZK dawało zatrudnienie 3486 pracownikom.[8] Jesienią 1993 r. MZK prowadziło badania pod kątem możliwości budowy tunelu tramwajowego od ulicy Krzywoustego do ulicy Wyszyńskiego.[9]

W 1994 r. MZK obsługiwało następujące linie tramwajowe:

  • 2 Dworzec Niebuszewo – Basen Górniczy
  • 3 Dworzec Niebuszewo – Pomorzany
  • 4 Pomorzany – Potulicka
  • 5 Krzekowo – Stocznia Szczecińska
  • 6 Gocław – Pomorzany
  • 7 Krzekowo – Basen Górniczy
  • 8 Gumieńce – Basen Górniczy
  • 9 Głębokie – Potulicka
  • 11 Pomorzany – Ludowa
  • 12 Dworzec Niebuszewo – Pomorzany

26 października 1995 r. MZK przedstawiło nowe malowanie zakładowe: obowiązujące od lat 50. XX wieku barwy kremowo-czerwone zastąpiono barwą białą z dodatkiem czerwono-granatowych pasów.[10] W 1996 r. MZK Szczecin zakupiło 32 używane tramwaje Düwag GT6 z Düsseldorfu.[11] Pierwszy taki tramwaj włączono do eksploatacji 26 marca 1996 r.[12] 1 listopada 1999 r. ze struktur MZK wydzielono Szczecińskie Przedsiębiorstwo Autobusowe „Klonowica” oraz Szczecińskie Przedsiębiorstwo Autobusowe „Dąbie”.[13][14] W 2003 r. MZK zatrudniało 698 pracowników.[15] 1 października 2004 r. zlikwidowano zajezdnię Niemierzyn[16], a stacjonujący w niej tabor przeniesiono do zajezdni Pogodno i Golęcin. W 2005 r. MZK przedstawiło plany zmiany schematu malowania tramwajów. Zaproponowano malowanie granatowo-turkusowo-granatowe, kremowe z czerwonym pasem i karminowo-szaro-karminowe.[17] Ostatecznie zmodyfikowano ówcześnie obowiązujące malowanie poprzez wprowadzenie w miejscu koloru białego koloru kremowego i czerwonego, pozostawiając granatowo-czerwone paski. Zimą 2005 r. do zajezdni Niemierzyn, w której planowano otwarcie muzeum techniki, przetransportowano pierwsze zabytkowe wagony tramwajowe.[18] Na przełomie kwietnia i maja 2006 r. MZK testowało wypożyczone z Berlina tramwaje typu Tatra KT4DtM. Jesienią zdecydowano o zakupie 21 takich tramwajów.[19] Rok później zakupiono z Berlina jeszcze 32 tramwaje typu Tatra T6A2D.[20] W grudniu 2008 r. MZK przedstawiło pierwszy skład tramwajów typu Moderus Alfa HF09, który zmontowano w Centralnych Warsztatach z części dostarczonych z poznańskich zakładów Modertrans.[21] W tym samym miesiącu MZK ogłosiło przetarg na dostawę 6 w pełni niskopodłogowych wagonów tramwajowych.

Historia MZK Szczecin zakończyła się dnia 1 stycznia 2009 r., kiedy zostało ono przekształcone w nową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Tramwaje Szczecińskie.[22]

Przypisyedytuj kod

🔥 Top keywords: Wikipedia:Strona głównaSpecjalna:SzukajRobert FicoYasukeAgnieszka OsieckaSłowacjaDariusz JońskiNowa KaledoniaZuzana ČaputováKierunek – Socjalna DemokracjaAndrzej BobolaPolskaKrzysztof Rutkowski (ur. 1960)Marek HłaskoCherIga ŚwiątekPeter PellegriniBańska BystrzycaUrugwaj (rzeka)16 majaZmarli w maju 2024Konkurs Piosenki Eurowizji 2024Ján KuciakWaldemar BudaTomasz SzmydtHalina KonopackaCoco GauffDanielle CollinsMistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2024MiG-31HandlováBitwa o Monte CassinoOłeksandr UsykNemo MettlerMistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2024 (elita)Specjalna:Ostatnie zmianyWojciech CejrowskiWładysław II JagiełłoWarzęcha