Николае Чеаушеску

Николае Чаушеску ( рум. Nicolae Ceaușescu ; 26 январи 1918, Скорничешти, Вилояти Олт25 декабри 1989, Тырговиште ) — арбоби давлатӣ, арбоби сиёсӣ ва ҳизбии Руминия, аз соли 1965 Котиби Генералии Ҳизби Коммунистии Ру. Аз соли 1967 то соли 1974 (расмй — то соли 1989) раиси Шӯрои давлатии Ҷумҳурии Сотсиалистии Руминия, аз соли 1974 то соли 1989 Президенти Ҷумҳурии Сотсиалистии Руминия [8] .

Николае Чеаушеску
рум. Nicolae Ceaușescu
29 апрел 1974 — 22 декабр 1989
ҶонишинИон Илиеску
9 декабр 1967 — 22 декабр 1989
ПешгузаштаChivu Stoica[d]
Таваллуд26 январ 1918(1918-01-26)[1][2][3][…]
Даргузашт25 декабр 1989(1989-12-25)[2][3][4][…] (71 сол)
Мадфан
ҲамсарElena Ceaușescu[d]
ФарзандонZoia Ceaușescu[d], Nicu Ceaușescu[d] ва Valentin Ceaușescu[d]
Ҳизб
Таҳсилот
Фаъолиятсиёсат ва артиш
Соядаст
Ҷоизаҳо
Вебгоҳceausescu.org(англ.)
Навъи артишRomanian Land Forces[d]
Рутбагенерал-майор[7]
 Парвандаҳо дар Викианбор
Логотипи Викитека Осор дар Викитека

Дар даҳсолаи аввали ҳукмронии худ, ӯ сиёсати боэҳтиёт либерализатсияи сиёсии дохилиро пеш гирифт ва дар соҳаи сиёсати хориҷӣ - нисбат ба Аврупои Ғарбӣ ва Иёлоти Муттаҳида ошкоро бештар буд. Дар робита ба Иттиҳоди Шӯравӣ, ӯ роҳи пешгузаштаи худро идома дода, аз бисёр ташаббусҳои Иттиҳоди Шӯравӣ (масалан, дар соли 1968 ворид шудани нерӯҳо ба Чехословакия ва дар соли 1979 ворид шудани нерӯҳо ба Афғонистон ба Афғонистон ) дур шуда, ҳамчунин муносибатҳои хубро бо. кишварҳои блоки Шаркй нигоҳ медошт.

Ҳукмронии Чаушеску бо табаддулоти давлатӣ ба поён расид, ки сабаби бевоситаи он ошӯби венгерҳо дар Тимишоара буд, ки 16 декабри соли 1989 оғоз ёфт. Ҳангоми табаддулоти давлатӣ ба Чаушеску муяссар шуд, ки аз Бухарест фирор кунад, аммо дар ниҳоят ба дасти артиш асир афтода, ҳамроҳ бо занаш Елена ба трибунали ташкилкардаи мақомоти нав [9] кашида шуд. Дар мурофиаи бетаъсир, ки андаке бештар аз як соат давом кард, вай ба ҷиноятҳои зидди давлат, геносид ба муқобили халқи худ, кушодани пасандозҳои махфӣ дар банкҳои хориҷӣ ва ба «муфлисшавии иктисодиёти миллӣ» айбдор карда шуд. Ӯ ҳама гуна иттиҳомоти алайҳи ӯ эълоншударо рад кард, бе иҷозаи Маҷлиси Бузурги Миллӣ нолоиқ будани мурофиаи президенти феълии кишварро эълон кард [10] [11] [12] .

25 декабри соли 1989 бо ҳукми трибунал дарҳол баъд аз мурофиаи судӣ ҳамроҳи занаш ба қатл расонда шуд. Тамоми молу мулкаш аз ҷониби давлат мусодира карда шуд [13].

Пайвандҳо

Эзоҳ